Talent Molukse Venlonaar Jed Suitela blijft niet onopgemerkt

zaterdag 3 maart 2018
Het is alweer even geleden dat Venlo een aantal bekende, Molukse voetballers voortbracht. In de jaren zeventig waren het jongens als Jos Luhukay, Izac Nunumete en de veel te vroeg gestorven John Taihuttu waarvoor vele VVV-fans naar de Koel trokken maar dat is alweer even geleden. Er gloort echter hoop aan de horizon. Het gaat veel te ver om de dertienjarige Jed Suitela nu al als toekomstig groot voetballer te bestempelen maar er zijn wel voortekenen.

Zo af en toe kijkt Jed zijn vader Johnny aan of hij bevestiging van een antwoord zoekt maar pa reageert slechts af en toe en laat zoonlief zoveel mogelijk het woord doen. “Dat wordt misschien straks ook van hem verwacht”, reageert Johnny laconiek. Zelf was hij in het verleden geen onverdienstelijk zaalvoetballer maar muziek trok hem meer. De 55-jarige in Apeldoorn geboren Venlonaar is een muzikant pur sang die in het nabije verleden zelf cd’s uitbracht en bij veel andere muziekprojecten was betrokken. Hij geeft nog steeds gitaarles en daarom wekt het natuurlijk bevreemding dat zoonlief totaal niet in muziek is geïnteresseerd. Als zevenjarige sloot Jed zich bij buurtclub Kwiek Venlo aan. Tijdens een talentendag bij Feyenoord in Rotterdam valt zijn talent op en van de duizend kids die er aan deelnamen, schopte Jed het tot de laatste tachtig en mocht hij blijven. Maar dat stuitte op problemen omdat pa en ma Suitela beiden werkten en een dagelijks ritje Venlo-Rotterdam wel heel erg veel tijd kostte. Het was Fortuna dat de gelegenheid te baat nam om de jongeling aan te trekken maar na een testtraining bij VVV-Venlo stapte hij over naar de Venlose club waar hij nu aan zijn vierde seizoen bezig is. Jed begon als spits maar speelt tegenwoordig rechtsback en ervaart die positie als ideaal. “Het is natuurlijk altijd leuk om een goal te maken maar ik vind het nog veel leuker om goals te voorkomen”, vertelt Jed. “Ik heb in het verleden veel rechtsvoor gespeeld maar dat vond ik niet leuk omdat je dan niet zoveel bij het spel wordt betrokken. Ik weet dat ik nog veel moet leren. Ik ben één op één nog niet zo sterk en ik heb nog moeite met kopduels. Maar ik ben snel en ga altijd 100 procent voor de bal, ten koste van alles. En ik ben tweebenig. Dat heeft mijn vader me aangeleerd. Hij heeft me echt gepusht door me veel met links te laten doen. Dat is erg snel gegaan. Binnen twee weken kon ik met links al schieten.”

Extreem
Het spreekt voor zich dat het voor elke jongen een droom is ooit eens als profvoetballer op de Nederlandse velden te excelleren en Jed vormt daarop bepaald geen uitzondering. Toch ontbreekt het hem niet aan realiteitszin. Een opmaat naar een heuse voetbalcarrière vergt immers meer dan het vermogen om alleen maar een balletje te kunnen trappen. School, een sociaal leven, het zijn factoren die een prominente rol meespelen in het welslagen van het beoogde doel. “Bij VVV hebben ze me verteld dat maar een stuk of drie spelers van een hele opleiding het ook echt halen. Maar zeg nooit nooit, ik krijg een kans en die wil ik pakken. Ik wil niet opscheppen hoor, maar tot nu toe gaat het goed.” “Hij heeft ook een prima sociaal leven en op school gaat het ook goed”, voegt vader Johnny er aan toe. “Hij heeft vrienden die op hem letten, ook oudere jongens. Ook Jed staat natuurlijk bloot aan allerlei verleidingen, maar zijn vrienden zorgen ervoor dat hij zijn boekje niet te buiten gaat. Hij is soms wat extreem en heeft moeite zichzelf in de hand te houden.” “Klopt”, bevestigt Jed. “Als ik nieuwe voetbalschoenen wil hebben, dan moet dat ook gebeuren, hoe dan ook. Dan blijf ik maar door zeuren en kan ik chagrijnig worden. Wanneer mijn vader het me uitlegt, snap ik het ook wel.”

Sociale contacten
Jed volgt een LOOT-opleiding aan college Den Hulster. Er wordt rekening gehouden met zijn verplichtingen als voetballer en hij mag bepaalde vakken als gym of tekenen aan zich voorbij laten gaan. Dat betekent echter niet dat hij niet dagelijks opgezadeld wordt met een portie huiswerk. Het is om die reden dat Jed een strak schema moet hanteren. Naar school, naar VVV maar ook sociale contacten blijven onderhouden. Zes keer per week is Jed op de velden van VVV terug te vinden. Vijf keer per week wordt er getraind en zaterdag is het wedstrijddag. Woensdag is doorgaans de dag dat hij, wat VVV betreft, vrijaf heeft. O13 komt momenteel uit in de tweede divisie en speelt in die competitie tegen ploegen als Fortuna, NEC/Oss en MVV. Het vorig seizoen acteerde de ploeg nog in de eerste divisie en speelde toen nog tegen Feyenoord, Sparta en Excelsior, maar O13 degradeerde. Jed haast zich erbij te zeggen dat dat niet hij en zijn strijdmakkers zijn geweest maar het O13-team van het vorig seizoen. “Wij staan nu bovenaan en kunnen promoveren. Maar ja, daar heb je weinig aan omdat je het volgend seizoen voor O14 speelt, tenminste wanneer ik bij VVV mag blijven. Natuurlijk is het wel leuk om kampioen te worden, zeker voor de club, maar mij gaat het toch om mijn ontwikkeling als voetballer.”

Hector Bellerin
Een echter favoriete voetballer heeft Jed niet, hoewel hij graag de verrichtingen van collega-rechtsback van Arsenal, Hector Bellerin, mag bestuderen. En niet zonder reden natuurlijk. “Ik volg hem op allerlei manieren. Via Youtube of tv. Ik kijk hoe hij verdedigt. Het is iemand met veel kopkracht en hij is sterk in het een tegen een duel. Van hem kan ik nog veel leren.” Het gaat er bij zijn club serieus aan toe. Niet alleen tijdens trainingen en wedstrijden. De spelers worden nauwlettend in de gaten gehouden en wie ergens een pijntje voelt, moet dat direct melden. Jed: “Dan moeten we direct de trainer appen en word je naar een fysio gestuurd die dan bepaalt of je wel of niet mag trainen of een wedstrijd spelen. Je vetpercentage mag bijvoorbeeld ook niet meer dan 12 procent zijn. Is het meer dan moet je het bos in, hardlopen en veel zweten. Gelukkig heb ik daar geen last van. Maar het wordt allemaal goed in de gaten gehouden.”

De coach geeft een speler aan het einde van een seizoen een rapportcijfer. Ook de speler geeft zichzelf een rapportcijfer. En beide cijfers moeten zoveel mogelijk overeenkomen, anders zou de coach een ander idee over de ontwikkeling van een speler hebben dan de speler zelf. “Daar horen alle facetten die met voetballen te maken hebben bij”, zegt Jed, “van lichamelijke en technische ontwikkeling tot spelinzicht.” “En het vermogen tot het geven van een interview”, voegt pa Johnny er fijntjes aan toe.” (foto’s: Johnny Suitela, ©sportinvenlo 2018)